Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Απρίλιος, 2016

Στο μετέωρο γκρίζο

Όβερ, ομιλείτε με την κόλαση
Πως μπορώ να έρθω εκεί
να αποκτήσει λίγο ενδιαφέρον
η μετενσάρκωσή μου;
Δύο βήματα απ'τον παράδεισο
ένα η αμαρτία, το άλλο που δεν μετανόησες
Μα δεν αμάρτησα ποτέ μου
Πως μπορώ να σας επισκεφθώ
από μία μετέωρη υπόσταση;
Η κόλαση δεν δέχεται επισκέπτες
εκτός παραδείσου
έπρεπε να το γνωρίζετε αυτό
εσείς οι άνθρωποι,
αποκρίθηκε η φωνή απ'το σκότος
μισόκλειστα σαν ήταν τα μάτια σου
στη νιρβάνα του πόνου
κατάμεστα φως που τυφλώνει
του αιώνιου φθόνου
που η ζωή εκδικείται τον θάνατο
στη γκρίζα ζώνη μετοίκησες
εκτός στρατοπέδων
κάνε μια προσευχή για τα θύματα του παραδείσου
μέχρι και βρέφη θυσιάζονται για την κόλαση
ο Θεός σας αγαπούσε τις διακρίσεις

Ο πολίτης δικαιούται αντίγραφα των απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών του από τη Διεύθυνση Άμεσης Δράσης (100)

Με τα μάτια επί φυλακής

Σ'ένα στάσιμο βλέμμα
συναντήθηκαν σκέψεις μυωπικές
σ'αναστάσιμο τέλμα
οι συγκρούσεις μετωπικές
αναγέννησις, διαφωτισμός
από το παρελθόν
οι θύμησες ειδωθήκαν
κάπου κοντά στην τελειότητα
στη θέωση ωσάν θύμα
του Θεού μας
σισύφειος εγωισμός
τρεμόπαιζε σ'αυτό το βλέμμα
σαν άλωση δεν το λες
σαν ανάλωση κάπου εκεί το βρίσκεις
περιφερόμενες στην οπτική γωνία
και οι τύψεις
το άφησες για πολύ, πολλά να υπομένει
σαν αποτύπωμα, αυτό που είδε ή που δεν έβλεπε
που δεν αντάμωσε ποτέ αγάπη
ούτε στα σύνορα με τα όνειρα
όταν τα μάτια κλείναν
μία αλήθωρη ματιά
πιθανόν και ενδεχομένως να κλείνει εσένα

Ο Εσκομπάρ και οι συνειδήσεις

Ζήτα λίγη βλακεία
κατανάλωσε την ηλιθιότητα
χώνεψε την αδικία
χωρίς να την κατανοήσεις
ακούμπα στους ώμους
της υποκρισίας
προσποιείσου
ότι συναισθάνεσαι
γύρνα πίσω στη βλακεία
μια δόση ακόμη θα σε πείσει
ο ρόλος σου βαρύς και δύσκολος
η αποστολή σου εξετελέσθη
και πάλι αύριο στο ίδιο εδώλιο
σαν θύμα εν γνώσει σου αδικίας
και αν πρόεδρο σε αποκαλούσαν
τι σημασία έχει
όταν σ'ένα διάλειμμα κρυφά βοηθούσες
αυτούς που λίγο αργότερα έμελλε, εξ ανάγκης,
να καταδικάσεις
και πόση ηλιθιότητα, ανθρώπινης φύσης
και ενσυναίσθησης, αναμφίβολα μεγαλειώδης
όταν σιγά-σιγά τα υπόλοιπα θύματα
ισόβια καταδικασμένα σε γρήγορο θάνατο
ως κατά φαντασίαν ένοχοι αργού θανάτου
και οι Εσκομπάρ εκμαύλιζαν συνειδήσεις
μεταξύ μας, αθώα ήταν μόνο η δική σου ετυμηγορία

Τα πρωτόλεια των Δικαστών

Άνθρωπος δίκαιος είναι όχι εκείνος που δεν αδικεί, αλλά εκείνος που ενώ μπορεί να αδικήσει δεν θέλει να αδικήσει.
Κάποιες φορές αδικούμε εν γνώσει μας, κάποιες φορές εν αγνοία μας, κάποιες φορές αδικούμε την ίδια την αδικία.
Ως δικαστές, είτε εκ θέσεως, είτε εκ φύσεως, πρέπει να εξυψώνουμε την αλήθεια, το δίκαιο, την αποκατάσταση, το ιδεώδες, χωρίς καμία σκοπιμότητα, χωρίς καμία υστεροβουλία.
Η διαφθορά δεν αποτυπώνεται μόνο στη δωροδοκία, αλλά και στη δωροληψία πολλών, απροσδιόριστων, ευεργετημάτων.
Άλλοι δικαστές εκμαυλίζονται από το χρήμα, άλλοι από την αποφυγή χρέωσης υποθέσεων, άλλοι από την εξουσιομανία.
Και παντού: το τρίπτυχο "σεξ, χρήμα, εξουσία", είτε κυριολεκτικά, είτε μεταφορικά.
Οι αποδέκτες του δικαίου, όπως αποτυπώνεται, οφείλουν να είναι εξίσου δίκαιοι στην αποδοχή του, και στην κριτική του.
Κανείς δεν πρέπει να αποφαίνεται, χωρίς να έχει πλήρη εικόνα των πραγμάτων.
Γιατί ο αδικήσας πρώτος την αδικία θα υποστεί.
Έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε ότι υπάρχουν Δικαστ…